Zayıflık (Chronic Energy Deficiency, Underweight)

Vücut ağırlığının olması gereken kilonun altında olması. Tedavi için enerji alımının şu anki ağırlığından hesaplanmış enerji gereksinimi üzerine günde 500-1000 kkal eklenerek belirlenmesi önerilmektedir. Başlangıçta diyet tedavisinin vitamin-mineral suplemantasyonu ile desteklenmesi diyetin uygulanmasını kolaylaştırabilir. Hasta kendini aç hissetmediğinde dahi zamanı gelmişse yemesi gerektiğini öğrenmelidir. Öğünlerle veya ara öğünlerle birlikte kalori  veren sıvıların alınması besinlerin tüketimini kolaylaştırır ve enerji alımını arttırır. Günde 6-8 öğün beslenme uygulanmalıdır.

Zen makrobiyotik diyeti (Zen macrobiotic diet)

İnsanın sağlık ve mutluluğunun tümüyle tahıla dayanan beslenmeyle mümkün olabileceğine inananların diyeti. 1893-1966 yılları arasında çok popüler olmuş bir diyettir. Amaç, besin çeşitliliğini aşama aşama kısıtlayarak sadece tahıla dayalı bir diyet uygulamaktır. Birinci aşamada büyük baş hayvanların ürünleri, daha sonra tüm hayvansal besinler bırakılır. Sebzeler, meyveler ve diğer besinlerin bırakılmasından sonra, son aşamada kişi yalnızca tahıla dayalı bir diyetle beslenir. Bazıları tahıllardan da sadece kabuğu alınmamış pirinci yer. Sıvı alımı da sınırlanmaktadır. Bu diyetin uzun süre uygulanması durumunda çok ciddi besin ögesi yetersizlikleri görülür. Skorbüt, anemi, hipoproteinemi, hipokalsemi, böbrek fonksiyonlarında kayıp ve ölüm oluşabilir.

Zenginleştirme (Enrichment)

Un, ekmek, pirinç, bisküvi, makarna gibi tahıl ürünlerinde öğütme ve işleme sırasında kaybolan vitamin ve minerallerin yeniden eklenmesi. 2) Besinlere besin ögesi içeriklerini arttırmak için vitamin, mineral, amino asit veya protein konsantrelerinin eklenmesi. Bu anlamlarda “fortification” terimi de kullanılmaktadır.